Toen wij echt kinderen waren, toen wij zes of negen waren, wachten wij graag op het tijd toen wij vijftien zou zijn. Als ik vandaag een probleem heb, wacht ik op morgen om dat te eindigen, wacht ik op een nieuwe dag maar ik denk er niet dat met die dag nieuwe problemen zullen komen mee. We sparen tijd vaak aan het wachten. Het is heel saai. We willen alleen dat andere tijd,andere jaren komen en we vergeten het tijd dat aanwezig is op het beste manier te gebruiken.
Ik ben 20 en in vier maanden zal ik 21 zijn. Het is echt veel en ik realiseer dat het te snel gaat. Ik voel me als er 20 jaren voorbij ging en ik deed niets concrete om er tevreden mee te zijn. Ik voel me als ik op hetzelfde niveau als weinig jaar geleden ben en ik heb niets meer gedaan. Het is heel depressief.
Altijd wachten we alleen om de tegenwoordige dingen en problemen op te houden en er eindigt er de hele leven mee. Gewoon maar saai,he?
Нема коментара:
Постави коментар