Schuldig voor eigen daden

Wij zoeken altijd voor andere mensen die schuldig zijn voor wat wij zelf doen. Als wij liegen, hebben wij altijd een goede reden. Als wij misleiden, is er een gerechtvaardigde oorzak. Ik zou niet zeggen niemand maar er zijn weinig mensen die gevolgen van hun eigen daden niet dragen! En we vinden altijd andere personen of nu instellingen als schuldigen.
Als iemand ons zegt iets slechts te doen, van het brug te springen of een dood te plegen, zou wij dat niet doen omdat het “niet goed/leuk” is. En als ze zegt waarom zou iemand dat horen als wij luisteren noch onze ouders niet? Niemand kan ons zeggen wat te doen dus kan de kerk niet verantwoordelijk zijn.
En ik wist ook noch niet dat de kerk ooit geweld propageerde! Als er een man die iets zegt dat iemand als een oproer begrijpt dat betekent niet dat het echt zo is en noch minder dat het de houding van de gemeenschap is.
De kerk kan ook niet het geweld verbieden. Hun houding is dat iedereen hun eigen mening en keuze moet maken. En als het niet zo zou zijn, als de kerk wilde of probeerde dat te verbieden, zou ze niet slagen omdat niemand houdt van wat verplicht is.
Een kleine aantal mensen doen de plegen, geweld maar dat werd niet zo waargenomen. Dat kleine aantal mensen voorstellen de hele groep,natie,volk en we maken dan algemene conclusies.
Ik zou niet spreken over de redenen voor geweld omdat het hangt van de men af. Iederen heeft hun eigen reden en we kunnen niemand anders als schuldig noemen.

Schitterende vandaag

Èèn leuke dag...leuk, zonder een bepaalde reden! Ik werd wakker tevreden met mezelf, gelukkig dat de zon scheen, dat er geen wolken op de hemel waren...gelukkig dat alles op de lente rook! Een schitterend gevoel! Zijn,
En als een dag op die manier begint, gaat alles makkelijk. Hoewel je veel verplichten heeft, of hoewel er lelijke dingen gebeuren, zal je je niet heel slecht voelen Je zal optimistisch blijven.
Het is niet gewone invoel van het weer op onze stemming, maar het gaat om de lucht, om de geur, om de kleuren, om de heldere hemel...ik kan nog alleen maar zeggen- een prachtige, gezellige dag is voorbij, maar hopelijk zal het “morgen” ten minste halve van “vandaag” leuk zijn!

Het geluk

Het geluk...misschien heb ik daarover al gepraten, maar het zal nu zeker wat anders zijn. Waarvan hangt het, wat is het, of- bestaat het wel, of misschien niet? Bestaat er èèn universeel geluk, iets wat het geluk voor iedereen is? Hoe kan iemand het bereiken? Te veel vragen...maar zelfs misschien zonder een goed aantwoord!
“Misschien gaat het om meer tevredenheden, gezelligheden, pleziers die samen gaan, èèn voor èèn”, zei iemand. “Een mens zou dat draad, reeks leuke dingen moeten weten te behouden zodat hij op die manier op een bepaald moment gelukkig zou zijn!”. Misschien is het waar, misschien brengen meer kleine dingentjes je tot dat hoge gevoel.
Maar misschien zit alles in je innerlijk. Als je goed denkt, als je dwingt je ertoe om je goed te voelen, als je in jezelf kalmte vindt, als je `s morgens zonder zwarte gedachten wakker wordt, misschien is het genoeg dat je je de hele dag gezellig voelt en dat is misschien enig echt geluk!

Leugens2

Verder met leugens...
Er is een uitspraak dat wie èèn leugen verzint, nog 20 anderen moet verzinnen om het eerste te ondersteunen. Als mensen ermee beginnen, is het moelijk om ermee te stoppen, het goed te eindigen. Maar, ik begon over de redenen waarom mensen liegen, de redenen voor zwarte leugens en de doels daarvan.
Voor mij is het een beetje moeilijk te begrijpen. Als je de lelijke waarheid wilt verschuilen, als je geen slechte gevolgen wilt dragen, als je wilt dat andere mensen niets lelijks over je denken, okè...ik vind het niet goed, maar ik kan zoiets begrijpen omdat er een concreet doel is. Maar, als je alleen maar liegt om een andere pijn te doen, zodat een andere niet gelukkig kan zijn zonder enige eigene winst- het is voor mij helemaal onverstaanbaar.

Leugens

Leugens...net als magie, zouden ze misschien in witte en zwarte verdeeld kunnen worden. Ik denk dat iedereen dat doet (liegt). Soms zeggen wij leugens zonder dat wij daarvan bewust zijn. Vaak zonder een slechte doel, alleen maar om iemand anders niet ongelukkig, triest of ontevreden te maken. Wij denken dat wij daarmee iets goeds doen, iemand anders helpen. Maar meestal is het niet zo. Hoewel het voor een bepaalde tijd beter lijkt te zijn dan als wij de waarheid gezegd hebben, na die periode, als elke waarheid/werkelijkheid “ontmaskerd” wordt, komen er allerlei problemen, moeilijke situaties voor.
Sommige mensen voelen zich zelfs slechter als ze anderen (vrienden, familie of wie dan ook) liegen zodat die anderen niet een lelijke waarheid zouden horen, hoewel ze niets zlechts willen doen, hoewel ze alleen maar het mooiste wensen voor die mensen hebben. En dat maakt hem het probleem. Ze weten dat het niet goed is, maar ze gaan daarmee vooruit. Die zijn zgn. Witte leugens...leugens met een goede, leuke bedoeling... Maar, in ieder geval- met een slechte resultaat...
En, wat de “zwarte” leugens betreft, iets meer in de volgende blog...voor de geïntereseerden... :)

Goede en slechte boeken

Wij lezen vaak alleen maar om zicht te ontspannen. Maar, hoewel we dat alleen met die doel doen, spreken wij ook vaak over de waardigheid van die boeken. We denken vaak dat sommige daarvan niet voor een opgeleid mens geschikt zijn, we vinden ze niet “goed”. Maar, waarom is dat belangrijk? Ik denk dat een boek niet slecht kan zijn, in ieder kan je iets gebruikbaars vinden, jij kan misschien daarmee eens of niet zijn, maar in elke geval doet het je over bepaalde dingen denken. Misschien zijn niet alle waardevol genoeg om bij een “nationale literaire lexicon” toe te voegen, om in een school, op de les, bestudeerd te worden, maar voor een persoon, individu, kan elk boek dat hij leuk, interessant vindt, goed zijn. Ik zie geen doel om iemands keuze te bekritiseren. Alles dat je een plezier doet tijdens het lezen, of daarna is voor je waardevol, hoewel de anderen het goed of “slecht” vinden.

Sandra Bullock heeft een nieuwe vriend!

Waarom zijn mensen soms met de beroemden zo gefascineerd? Wat vinden ze er zo bijzonder, ongewoon in? Soms heb ik het gevoel dat ze hen, die bekende mensen, als iets bovennatuurlijks beschouwen... Misschien begrijp ik het niet omdat ik niets speciaals daarin vind, omdat het voor mij bijna van geen belang is, omdat ik geen belangstelling daarvoor heb. Maar ik zou dat graag willen weten...

Waarom zou iemand geïntereseerd daarin zijn wat prinses Kate voor haar ontbijt gegeten heeft, waar Jennifer haar vakantie doorgebracht heeft, welke dame de mooiste jurk voor de Academy Award had enz.? Mensen besteden veel aandacht daaraan. Zulke teksten, web pagina`s met zulke nieuws zijn echt heel bezocht.
“Demi Moore (49) liet oog vallen op Zac Efron (24)”, grote titel, kennelijk belangrijk nieuws. Maar wat heeft het met ons te maken, waarom zou het iemand interesseren? Nog èèn ding dat ik, denk ik nooit, begrijpen zal!